Ik ben opgegroeid in Duitsland, in een gezin waar geweld, verslaving en emotionele onveiligheid dagelijks aanwezig waren. Mijn vader sloeg en was rookverslaafd, mijn moeder was alcoholverslaafd en mijn broer raakte verstrikt in harddrugs. Al op jonge leeftijd voelde ik: dit patroon stopt bij mij, ik wil het later anders doen dan wat ik thuis heb gezien. Later ontdekte ik hoe sterk je eerste jaren je beeld van liefde en veiligheid vormen. Wat ik als kind leerde kennen als “normaal”, nam ik mee mijn relaties in. De fysieke klappen van vroeger werden later mentale klappen, dezelfde dynamieken keerden steeds terug. Pas toen ik besefte dat dit niet alleen over de ander ging, maar over wat ik zelf als veilig had geleerd, kon ik echt iets veranderen.

Inmiddels woon ik al meer dan veertien jaar in Nederland. De weg die ik zelf gegaan ben, met heling, inzicht en doorbreken van oude patronen, heeft mij gevormd in wie ik nu ben, zowel als mens als begeleider. Vandaag ben ik mijn vader en zelfs de moeilijke relaties dankbaar, omdat ze mij op het pad van groei en bewustwording hebben gezet. Alles wat ik nu doe, komt voort uit één diep besef: patronen kunnen doorbroken worden, wat ooit onveilig was, hoeft niet langer leidend te zijn.